Дзяржаўная падтрымка сем'яў, якія выхоўваюць дзяцей-інвалідаў

Дзяржаўныя гарантыі і льготы сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей, у Рэспубліцы Беларусь

Рэгіянальная карта сацыяльных кантактаў Расонскага раёна Віцебскай вобласці

Асноўныя палажэнні нарматыўна-прававога акта

Нармальна-прававы акт

Дзяржаўныя дапамогі сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей

Дапамога па доглядзе за дзіцем ва ўзросце да 3 гадоў:

– у памеры 45 працэнтаў сярэднямесячнай заработнай платы работнікаў у рэспубліцы за квартал;

на іншых дзяцей ва ўзросце да 3 гадоў, якія выхоўваюцца ў сям'і: на першае дзіця — 35 працэнтаў сярэднямесячнай заработнай платы работнікаў у рэспубліцы за квартал, на другое і наступныя дзеці – 40 працэнтаў.

Прызначаецца па месцы працы, службы вучобы або ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне.

Асобам, якія пастаянна (пераважна) пражываюць на тэрыторыі, што падверглася радыеактыўнаму забруджванню ў зоне наступнага адсялення або ў зоне з правам на адсяленне, дапамога па доглядзе за дзіцем ва ўзросце да 3 гадоў прызначаецца і выплачваецца ў памеры 150 працэнтаў гэтай дапамогі.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012
№ 7-З
«Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (арт. 12–13).

Дапамога на дзяцей старэйшыя за 3 гады з асобных катэгорый сем'яў.

Прызначаецца незалежна ад даходаў сям'і на кожнае дзіця ва ўзросце старэйшыя за 3 гады:

– у памеры 70 працэнтаў бюджэту пражытачнага мінімуму ў сярэднім на душу насельніцтва (далей – БПМ);

на іншых дзяцей ва ўзросце старэйшыя за 3 гады, якія выхоўваюцца ў сям'і, – у памеры 50 працэнтаў БПМ.

Прызначаецца штогодзь (не пазней, чым па 31 снежня кожнага года) па месцы працы, службы вучобы або ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне.

Калі сям'я адначасова мае права на дапамогу на дзяцей старэйшых за 3 гады з асобных катэгорый сем'яў і на дапамогу сем'ям на дзяцей ва ўзросце ад 3 да 18 гадоў у перыяд выхавання дзіцяці ва ўзросце да 3 гадоў (якая прызначаецца адна на сям'ю ў памеры 50 працэнтаў БПМ) выплачваецца адзін від дапамогі па выбары сям'і.

! З 1 студзеня 2025 года прадастаўлена права на:

прызначэнне дапамогі на іншых дзяцей старэйшых за 3 гады сем'ям, у якіх дзіця-інвалід дасягнула ўзросту 18 гадоў і яму ўстаноўлена 1 група інваліднасці і адзін з бацькоў ажыццяўляе догляд за ім з атрыманнем дапамогі па доглядзе;

атрыманне сям'ёй, якая выхоўвае дзіця-інваліда, відаў дзяржаўных дапамог у перыяд кароткатэрміновага знаходжання дзіцяці-інваліда ў доме дзіцяці ў сувязі з аказаннем яму паслуг медыка-сацыяльнай дапамогі;

выплату дапамогі па доглядзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў бацькам або іншым асобам у перыяд іх навучання, перападрыхтоўкі па накіраванні службы занятасці.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012
№ 7-З
«Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (арт. 15-16).

Дапамога па доглядзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў:

з I і II ступенню страты здароўя да выканання дзіцяці 18 гадоў і з III і IV ступенню страты здароўя да выканання дзіцяці ўзросту 3 гадоў – у памеры 100 працэнтаў БПМ;

з III і IV ступенню страты здароўя пасля выканання дзіцяці ўзросту 3 гадоў – у памеры 120 працэнтаў БПМ.

Прызначаецца ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне незалежна ад прызначэння іншых дапамог.

Право на гэта дапамогу маюць бацькі, іншыя сваякі дзіцяці-інваліда або іншыя асобы, якія фактычна ажыццяўляюць догляд за дзіцем-інвалідам, пры ўмове, што ў іх няма занятасці (г.зн. калі яны не працуюць па працоўных дагаворах, не служаць, не навучаюцца на дзённай форме атрымання адукацыі, не выконваюць работы па грамадзянска-прававых дагаворах, прадметам якіх з'яўляецца аказанне паслуг, выкананне работ і стварэнне аб'ектаў інтэлектуальнай уласнасці, не з'яўляюцца індывідуальнымі прадпрымальнікамі, натарыусамі, адвакатамі, рамеснікамі, асобамі, якія ажыццяўляюць дзейнасць у сферы аграэкатурызму, не зарэгістраваны ў якасці беспрацоўных, не праходзяць падрыхтоўку ў клінічнай ардынатуры ў вочнай форме і не атрымліваюць пенсію, страхавую выплату, грашовае ўтрыманне ў адпаведнасці з заканадаўствам аб дзяржаўнай службе).

Разам з тым права на дапамогу па доглядзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў прадастаўляецца маці (мачысе) або бацьку (айчыму) ў поўнай сям'і, бацьку ў няпоўнай сям'і, усыноўшчыку (удачарыцелю), апекуну (папячыцелю) дзіцяці-інваліда, калі яны:

працуюць па працоўным дагаворы на ўмовах не больш чым паловы месячнай нормы працоўнага часу (г.зн. не больш чым на 0,5 стаўкі) у аднаго або некалькіх наймальнікаў або выконваюць работу па працоўным дагаворы на доме ў аднаго наймальніка;

з'яўляюцца індывідуальнымі прадпрымальнікамі, натарыусамі, адвакатамі, рамеснікамі, асобамі, якія ажыццяўляюць дзейнасць у сферы аграэкатурызму, і адпаведная дзейнасць прыпынена ў парадку, устаноўленым заканадаўствам, або яны, з'яўляючыся індывідуальнымі прадпрымальнікамі, знаходзяцца ў працэсе спынення дзейнасці;

знаходзяцца ў адпачынку па доглядзе за дзіцем да дасягнення ім узросту 3 гадоў (адпачынку па доглядзе за дзецьмі, які прадастаўляецца па месцы службы) або акадэмічным адпачынку;

незалежна ад атрымання пенсіі і страхавой выплаты.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012
№ 7-З
«Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (арт. 18).

Дапамога па часовай непрацаздольнасці па доглядзе за хворым дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў. Прызначаецца:

пры амбулаторным лячэнні дзіцяці-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў – на перыяд, на працягу якога дзіця па заключэнні ўрача мае патрэбу ў доглядзе, але не больш чым на 14 каляндарных дзён;

пры стацыянарным лячэнні – на ўвесь перыяд знаходжання з дзіцем ва ўзросце да 5 гадоў, калі дзіця ва ўзросце старэй 5 гадоў – на перыяд, на працягу якога яно мае патрэбу ў доглядзе.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012
№ 7-З
«Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (арт. 19-20).

Дапамога па часовай непрацаздольнасці па доглядзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў у выпадку хваробы маці або іншай асобы, якая фактычна ажыццяўляе догляд за ім. Прызначаецца за ўвесь перыяд, на працягу якога названыя асобы па заключэнні ўрача не могуць ажыццяўляць догляд за дзіцем.

Права на дапамогу мае асоба, якая непасрэдна ажыццяўляе догляд за дзіцем-інвалідам, на якую распаўсюджваецца дзяржаўнае сацыяльнае страхаванне і за якую, а таксама ім самім у прадугледжаных заканадаўствам выпадках выплачваюцца абавязковыя страхавыя ўнёскі на сацыяльнае страхаванне.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012
№ 7-З
«Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (арт. 19-20).

Дапамога па часовай непрацаздольнасці па доглядзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў у выпадку яго санаторна-курортнага лячэння, медыцынскай рэабілітацыі.

Права на яе маюць маці (мачыха) або бацька (айчым), усыноўшчык (удачарыцель), апекун (папячыцель) дзіцяці-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў у выпадку патрэбы дзіцяці-інваліда ў доглядзе ў перыяд яго санаторна-курортнага лячэння, медыцынскай рэабілітацыі і пры ўмове, што догляд за дзіцем-інвалідам не ажыццяўляецца іншай асобай, у тым ліку іншым бацькам, з выплатай дапамогі па доглядзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў або калі гэтая асоба (іншы бацька) па стане здароўя або ў сувязі з доглядам за дзіцем ва ўзросце да 3 гадоў, іншым дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў, хворым дзіцем ва ўзросце да 14 гадоў не мае магчымасці ажыццяўляць догляд за дзіцем-інвалідам у перыяд яго санаторна-курортнага лячэння, медыцынскай рэабілітацыі.

Прызначаецца такое дапаможнік на ўвесь перыяд (з улікам часу на праезд туды і назад) догляду за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў у санаторна-курортных арганізацыях Рэспублікі Беларусь па пераліку, які зацвярджаецца Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь, або медыцынскай рэабілітацыі ў цэнтрах медыцынскай або медыка-сацыяльнай рэабілітацыі Рэспублікі Беларусь, але не больш чым на адзін тэрмін санаторна-курортнага лячэння, медыцынскай рэабілітацыі ў каляндарным годзе.

Дапаможнікі па часовай непрацаздольнасці (па доглядзе за хворым дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў; за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў у выпадку хваробы маці або іншай асобы, якая фактычна ажыццяўляе догляд за ім; за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў у выпадку яго санаторна-курортнага лячэння, медыцынскай рэабілітацыі) прызначаюцца за каляндарныя дні, засведчаныя лістком непрацаздольнасці, у памеры 100 працэнтаў сярэднядзённага заробку (даходу, узнагароджання), які вызначаецца ў парадку, устаноўленым Саветам Міністраў Рэспублікі Беларусь, з першага дня пачатку непрацаздольнасці.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012
№ 7-З
 «Аб дзяржаўных дапаможніках сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (арт. 19-20).

Пенсійнае забеспячэнне

Маці, якія выхоўвалі дзяцей-інвалідаў (інвалідаў з дзяцінства) не менш за 8 гадоў у перыяд да іх паўналецця, маюць права на пенсію па ўзросце са зніжэннем агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту на 5 гадоў і пры стажы працы не менш за 20 гадоў, з іх не менш за 5 гадоў стажу працы з выплатай абавязковых страхавых узносаў.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 17.04.1992 № 1596-XII «Аб пенсійным забеспячэнні» (арт. 5, 20).

Бацькі, якія выхоўвалі дзяцей-інвалідаў (інвалідаў з дзяцінства) не менш за 8 гадоў у перыяд да іх паўналецця, маюць права на пенсію па ўзросьце са зьніжэньнем агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту на 5 гадоў і пры стажы працы не менш за 25 гадоў (з іх не менш за 5 гадоў стажу працы зь выплатай абавязковых страхавых узносаў), калі маці дзіцяці-інваліда (інваліда з дзяцінства) не скарысталася набытым ёю правам на пенсію па ўзросьце ў адпаведнасьці з часткай першай артыкула 20 і адмовілася ад гэтага права на карысьць бацькі або не скарысталася правам на пенсію па ўзросьце ў адпаведнасьці з часткай першай артыкула 20 у сувязі зь яе сьмерцю.

Сацыяльная пенсія маці і (або) бацькам дзяцей-інвалідаў ва ўзросьце да 18 гадоў, якія мелі трэцюю і (або) чацьвёртую ступень страты здароўя, прызнаных уposle інвалідамі з дзяцінства I групы, калі бацька (бацькі) ажыцьцяўляў догляд за імі не менш за 20 гадоў, разьлічваецца ў памеры 130 працэнтаў найбольшай велічыні БПМ пенсіянэра.

Закон «Аб пенсійным забесьпячэньні» (ч. 2 арт. 73).

Пэрыяд догляду за дзіцем-інвалідам ва ўзросьце да 18 гадоў, ажыцьцяўлянага працаздольным асобай, якая не працуе і не мае іншай занятасьці, залічваецца ў стаж працы (агульны стаж) для прызначэньня працоўнай пэнсіі.

Закон «Аб пенсійным забесьпячэньні» (п. «д» арт. 51).

Дзецям-інвалідам ва ўзросьце да 18 гадоў прызначаюцца сацыяльныя пэнсіі, якія разьлічваюцца ў працэнтах ад бюджэту пражытачнага мінімуму, пры ступені страты здароўя: першай – 80 працэнтаў, другой – 85 працэнтаў, трэцяй – 95 працэнтаў, чацьвёртай – 110 працэнтаў.

Закон «Аб пенсійным забесьпячэньні» (ч. 1 арт. 73).

Інваліды з дзяцінства маюць права на пенсію па ўзросьце са зьніжэньнем агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту на 5 гадоў пры наяўнасьці стажу працы (з іх не менш за 5 гадоў стажу працы зь выплатай абавязковых страхавых узносаў):

інваліды з дзяцінства I і II групы – не менш за 20 гадоў у мужчын і не менш за 15 гадоў у жанчын;

інваліды з дзяцінства III групы – не менш за 25 гадоў у мужчын і не менш за 20 гадоў у жанчын.

Закон «Аб пенсійным забесьпячэньні» (арт. 5, 22).

Інвалідам з дзяцінства, інваліднасьць якім устаноўлена пажыцьцёва, пэнсія па ўзросьце павялічваецца на 50 працэнтаў мінімальнага памеру пэнсіі па ўзросьце.

Закон «Аб пенсійным забесьпячэньні» (ч. 3 арт. 68).

Асобам, якія да дасягнення агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту з'яўляліся інвалідамі I і (або) II групы ад 10 да 20 гадоў, прадастаўляецца права на працоўную пенсію па ўзросту пры стажы работы не менш за 20 гадоў у мужчын і не менш за 15 гадоў у жанчын. Пры гэтым для названых асоб зніжаецца патрабаваны стаж работы з выплатай абавязковых страхавых узносаў на 6 месяцаў за кожны поўны год знаходжання на інваліднасці I і (або) II групы.

Даведачна.

У 2024 годзе для прызначэння пенсіі па ўзросту на агульных падставах неабходна мець не менш за 19,5 гадоў стажу работы з выплатай абавязковых страхавых узносаў. Названы стаж павышаецца штогод на 6 месяцаў да 20 гадоў у 2025 годзе.

Асобам, якія да дасягнення агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту з'яўляліся інвалідамі I і (або) II групы не менш за 21 год, прадастаўляецца права на працоўную пенсію па ўзросту пры стажы работы не менш за 20 гадоў у мужчын і не менш за 15 гадоў у жанчын і пры наяўнасці стажу работы з выплатай абавязковых страхавых узносаў не менш за 5 гадоў.

Закон «Аб пенсійным забеспячэнні» ( арт. 5, 22-1).

Людзям з інваліднасцю прадастаўляецца права на дзяржаўную пенсію.

Пенсія можа быць:

- працоўная;

- або сацыяльная.

Працоўная пенсія па інваліднасці прызначаецца грамадзянам, якія маюць перыяды працы (з выплатай абавязковых узносаў у фонд сацыяльнай абароны насельніцтва).

Памер гэтай пенсіі залежыць ад групы інваліднасці:

інвалідам 1 групы – 75 працэнтаў заробку, прынятага для разліку пенсіі. Да гэтай пенсіі дадаткова выплачваецца надбаўка на догляд;

інвалідам 2 групы – 65 працэнтаў заробку, прынятага для разліку пенсіі;

інвалідам 3 групы – 40 працэнтаў заробку, прынятага для разліку пенсіі.

Памер пенсіі залежыць таксама ад мінулага заробку інваліда. Звесткі аб заробку ёсць у фондзе сацыяльнай абароны насельніцтва.

Сацыяльная пенсія прызначаецца дзецям-інвалідам, а таксама дарослым інвалідам, якія не атрымліваюць працоўную пенсію (не маюць стажу). Памер гэтай пенсіі таксама залежыць ад групы інваліднасці.

Каб перайсці на больш высокую працоўную пенсію, асобе з інваліднасцю трэба набыць стаж працы з выплатай узносаў у фонд сацыяльнай абароны (хоць бы нядоўгі).

 

Дзяржаўная адрасная сацыяльная дапамога

Прадастаўляецца ў выглядзе:

калі сярэднедушавы даход сям'і за 12 месяцаў, што папярэднічаюць месяцу звароту за дапамогай, па аб'ектыўных прычынах ніжэйшы за найбольшую велічыню бюджэту пражытачнага мінімуму ў сярэднім на душу насельніцтва за два апошнія кварталы (крытэрый патрэбнасці). Прызначаецца такая дапамога да 6 месяцаў у годзе. Няпоўным сем'ям, якія выхоўваюць дзіця-інваліда, штомесячная сацыяльная дапамога можа прадастаўляцца на максімальна магчымы тэрмін – 12 месяцаў у годзе;

калі сям'я апынулася па аб'ектыўных прычынах у цяжкай жыццёвай сітуацыі, якая парушае нармальную жыццядзейнасць, пры ўмове, што яе сярэднедушавы даход складае не больш за 1,5 велічыні крытэрыю патрэбнасці. Памер яго ўстанаўліваецца ў залежнасці ад цяжкай жыццёвай сітуацыі, у якой знаходзіцца сям'я (грамадзянін), у суме, якая не перавышае 10-кратнага памеру БПМ у сярэднім на душу насельніцтва, які дзейнічае на дату прыняцця рашэння аб прадастаўленні дзяржаўнай адраснай сацыяльнай дапамогі ў выглядзе аднаяразовай сацыяльнай дапамогі. Прызначаецца, як правіла, 1 раз на працягу каляндарнага года;

(незалежна ад велічыні сярэднедушавога даходу сям'і (грамадзяніна)). Памер дапамогі ўстанаўліваецца зыходзячы з дакументальна пацверджаных фактычных выдаткаў на набыццё падгузнікаў, у суме, не больш за 1,5-кратнага памеру бюджэту пражытачнага мінімуму. Прадастаўляецца чатыры разы на працягу каляндарнага года, але не больш за адзін раз на месяц.

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 19.01.2012 № 41 «Аб дзяржаўнай адраснай сацыяльнай дапамозе».

Ільготы інвалідам і дзецям-інвалідам згодна з Законам Рэспублікі Беларусь «Аб дзяржаўных сацыяльных ільготах, правах і гарантыях для асобных катэгорый грамадзян».

90-працэнтная зніжка з кошту лекавых сродкаў, якія выдаюцца па рэцэптах лекараў;

бясплатнае выраб і рамонт зубных пратэзаў (за выключэннем пратэзаў з каштоўных металаў і дарагіх матэрыялаў) у дзяржаўных арганізацыях аховы здароўя па месцы жыхарства;

у адпаведнасці з Дзяржаўным рэестрам (пералікам) тэхнічных сродкаў сацыяльнай рэабілітацыі;

бясплатны праезд на гарадскім і прыгарадным агульным пасажырскім транспарце агульнага карыстання (акрамя таксі), гарадскім электрычным транспарце і ў метрапалітэне, а таксама на міжгароднім аўтамабільным транспарце агульнага карыстання ў межах межаў раёна па месцы жыхарства ВАЖНА: такое права мае любая асоба, якая суправаджае інваліда I групы

50-працэнтная зніжка з платы за тэхнічнае абслугоўванне і (або) карыстанне жылым памяшканнем у межах 20 квадратных метраў агульнай плошчы займаемага жылога памяшкання і
50-працэнтная зніжка з платы за тэхнічнае абслугоўванне ліфта і камунальныя паслугі (гарачае і халоднае водазабеспячэнне, водаадвядзенне (каналізацыя), газа-, электра- і цеплазабеспячэнне, абыходжанне з цвёрдымі камунальнымі адходамі, забеспячэнне звадкаваным вуглевадародным газам ад індывідуальных балонных або рэзервуарных установак) па ўстаноўленых у адпаведнасці з заканадаўствам субсідаваных дзяржавай тарыфах (цэнах) для насельніцтва ў межах зацверджаных норм спажывання, а пражываючыя ў дамах без цэнтральнага ацяплення - за паліва, набытае ў межах норм, устаноўленых заканадаўствам для продажу насельніцтву

ВАЖНА: дадзеная льгота распаўсюджваецца на інвалідаў I і II групы, якія не маюць працаздольных членаў сям'і, абавязаных па законе іх утрымліваць, і пражываючых адны альбо толькі
з інвалідамі I або II групы і (або) з непрацуючымі пенсіянерамі,
якія дасягнулі агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту;

першачарговае бясплатнае санаторна-курортнае лячэнне (пры наяўнасці медыцынскіх паказанняў і адсутнасці медыцынскіх проціпаказанняў) або аздараўленне (пры адсутнасці медыцынскіх проціпаказанняў) (для непрацуючых інвалідаў I, II груп) не больш за адзін раз у два гады

ВАЖНА: асобы, якія суправаджаюць інвалідаў I групы
у санаторна-курортныя або аздараўленчыя арганізацыі, таксама забяспечваюцца пуцёўкамі на санаторна-курортнае лячэнне або аздараўленне бясплатна (без лячэння) пры ўмове, што неабходнасць у такім суправаджэнні пацвярджаецца заключэннем лекарска-кансультацыйнай камісіі дзяржаўнай арганізацыі аховы здароўя

50-працэнтная зніжка з кошту пры лекавых сродках, выдаваемых па рэцэптах урачоў у межах пераліку асноўных лекавых сродкаў у парадку, які вызначаецца Урадам Рэспублікі Беларусь, для лячэння захворвання, што прывяло
да інваліднасці

бясплатнае забеспячэнне лекавымі сродкамі, выдаваемымі па рэцэптах урачоў;

бясплатнае выраб і рамонт зубных пратэзаў (за выключэннем пратэзаў з каштоўных металаў і дарагіх матэрыялаў) у дзяржаўных арганізацыях аховы здароўя па месцы жыхарства;

бясплатнае або на льготных умовах забеспячэнне тэхнічнымі сродкамі сацыяльнай рэабілітацыі, уключаючы тэхнічныя сродкі для перамяшчэння, рэабілітацыйныя прыстасаванні, пратэзна-артапедычныя вырабы, сродкі пры парушэнні зроку і (або) слыху і інш.;

бясплатнае першачарговае санаторна-курортнае лячэнне (пры наяўнасці медыцынскіх паказанняў і адсутнасці медыцынскіх проціпаказанняў) або аздараўленне (пры адсутнасці медыцынскіх проціпаказанняў).

ВАЖНА: асобы, якія суправаджаюць дзяцей-інвалідаў у санаторна-курортныя або аздараўленчыя арганізацыі, забяспечваюцца пуцёўкамі на санаторна-курортнае лячэнне або аздараўленне бясплатна (без лячэння) пры ўмове, што неабходнасць
у такім суправаджэнні пацвярджаецца заключэннем урачэбна-кансультацыйнай камісіі дзяржаўнай арганізацыі аховы здароўя;

бясплатны праезд на грамадскім пасажырскім транспарце агульнага карыстання, які ажыццяўляе гарадскія і прыгарадныя перавозкі пасажыраў у рэгулярных зносінах, гарадскім электрычным транспарце і ў метрапалітэне, а таксама на аўтамабільным транспарце агульнага карыстання, які ажыццяўляе міжгарадскія аўтамабільныя перавозкі пасажыраў у рэгулярных зносінах, у межах межаў раёна па месцы жыхарства.

ВАЖНА: такое права мае любая асоба, якая суправаджае дзіця-інваліда.

ВАЖНА: дзеянне норм гэтага Закона не распаўсюджваецца на льготы, прадугледжаныя падатковым заканадаўствам, заканадаўствам аб мытным рэгуляванні, заканадаўствам
у сферы адукацыі, жыллёвым (за выключэннем сацыяльных льгот па плаце за тэхнічнае абслугоўванне, карыстанне жылымі памяшканнямі, тэхнічнае абслугоўванне ліфта і камунальныя паслугі), зямельным, працоўным і пенсійным заканадаўствам (артыкул 5 Закона).

ВАЖНА: рэалізацыя права чалавека з інваліднасцю
на сацыяльныя льготы ажыццяўляецца
 пры прад'яўленні пасведчання інваліда, выдадзенага медыка-рэабілітацыйнай экспертнай камісіяй пасля праходжання медыка-сацыяльнай экспертызы (пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 13.12.2007 № 1738 «Аб зацвярджэнні Палажэння аб парадку прадстаўлення дакументаў, на падставе якіх ажыццяўляецца рэалізацыя права на дзяржаўныя сацыяльныя льготы, права і гарантыі асобнымі катэгорыямі грамадзян»)

Калі грамадзянін мае права на адну і тую ж сацыяльную льготу па некалькіх падставах, прадугледжаных Законам, льгота прадастаўляецца па яго выбары па адной з падстаў.

Пры выяўленні неправамернасці выдачы дакументаў, на падставе якіх ажыццяўляецца права на сацыяльныя льготы, органы, якія выдалі такія дакументы, вымаюць іх. Дакументы могуць быць вынятыя і ў іншых выпадках і парадку, прадугледжаных заканадаўствам.

 

Сацыяльныя паслугі

Паслугі пагадзіннага догляду за дзецьмі (паслугі няні) – прадастаўляюцца тэрытарыяльнымі цэнтрамі сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва бясплатна сем'ям, якія выхоўваюць дзіця-інваліда, – да дасягнення дзіцем-інвалідам узросту 18 гадоў, не больш за 20 гадзін у тыдзень; сем'ям, якія выхоўваюць двух і больш дзяцей-інвалідаў, – да дасягнення дзецьмі-інвалідамі ўзросту 18 гадоў, не больш за 40 гадзін у тыдзень.

Дадзеныя паслугі прадугледжваюць аказанне дапамогі ў доглядзе і (або) кароткачасовае (на працягу дня) вызваленне бацькоў ад догляду за дзіцем, прадастаўляюцца такія паслугі ў дзённы час па працоўных днях.

Даведка.

Паслугі няні не прадастаўляюцца ў выпадку, калі:

дзіця (дзіця-інвалід) атрымлівае асноўную або спецыяльную адукацыю ва ўстановах адукацыі (за выключэннем атрымання адукацыі на даму);

дзіця-інвалід атрымлівае асноўную або спецыяльную адукацыю ва ўстановах адукацыі, а дадатковую адукацыю для дзяцей і моладзі - на даму;

прадастаўляюцца паслугі ў форме паўстацыянарнага сацыяльнага абслугоўвання, а таксама паслуга сацыяльнага перапынку;

сыход за дзіцем-інвалідам (дзецьмі-інвалідамі) з атрыманнем дапамогі па сыходзе за дзіцем-інвалідам ажыццяўляе іншая асоба, якая не з'яўляецца бацькам (маці (мачахай), бацькам (айчымам), законным прадстаўніком (пункт 38 Інструкцыі аб парадку і ўмовах аказання сацыяльных паслуг дзяржаўнымі ўстановамі сацыяльнага абслугоўвання, зацверджанай пастановай Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь ад 26 студзеня 2013 г. № 11 «Аб некаторых пытаннях аказання сацыяльных паслуг дзяржаўнымі арганізацыямі, якія аказваюць сацыяльныя паслугі»).

Паслугі сацыяльнага перапынку – маюцца на ўвазе кароткачасовае, на тэрмін не больш за 56 сутак у каляндарным годзе і не больш за 28 сутак запар, вызваленне бацькоў ад сыходу за дзіцем-інвалідам у мэтах прадастаўлення ім магчымасці для аднаўлення сіл, вырашэння сямейна-бытавых пытанняў. Паслуга аказваецца на бязвыплатнай аснове з захаваннем усіх грашовых выплат, якія атрымліваюцца на дзіця (у тым ліку сацыяльнай пенсіі, дапамогі па сыходзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў, іншых дапамог на дзяцей). Бацькі аплачваюць толькі харчаванне дзіцяці 6,74 руб. за суткі.

Кароткатэрміновае пражыванне

Прадастаўленне спецыяльнага жылога памяшкання ў пансіянатах для дзяцей-інвалідаў для кароткатэрміновага пражывання (паслуга аказваецца да аднаго месяца). Кошт паслугі кароткатэрміновага пражывання складае 16,72 руб. за суткі.

На тэрыторыі Віцебскай вобласці паслугу аказвае дзяржаўная ўстанова «Багушэўскі дзіцячы сацыяльны пансіянат «Прамяністы».

Рэабілітацыя ў ДУ «Рэспубліканскі рэабілітацыйны цэнтр для дзяцей-інвалідаў»:

бясплатная комплексная медыцынская, псіхолага-педагагічная рэабілітацыя і сацыяльная адаптацыя дзяцей-інвалідаў 3-18 гадоў. Тэрміны рэабілітацыі ўстанаўліваюцца індывідуальна і складаюць ад 1 да 3 месяцаў на працягу каляндарнага года. Працягласць аднаго курса (заезду) складае 4-6 тыдняў у залежнасці ад узросту дзіцяці. На час медыцынскай рэабілітацыі дзіцяці-інваліда маці дзіцяці або іншай асобе, якая фактычна ажыццяўляе догляд за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў, прадастаўляецца дапамога па часовай непрацаздольнасці па доглядзе за дзіцем-інвалідам ва ўзросце да 18 гадоў па месцы жыхарства, не больш, чым на адзін тэрмін медыцынскай рэабілітацыі ў каляндарным годзе.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 22 мая 2000 г. № 395-З «Аб сацыяльным абслугоўванні» (арт. 30),

Пералік бясплатных і агульнадаступных сацыяльных паслуг дзяржаўных устаноў сацыяльнага абслугоўвання з нормамі і нарматывамі забяспечанасці грамадзян гэтымі паслугамі, зацверджаны пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 27.12.2012 № 1218 (п. 23),

Інструкцыя аб парадку і ўмовах аказання сацыяльных паслуг дзяржаўнымі ўстановамі сацыяльнага абслугоўвання, зацверджаная пастановай Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь ад 26 студзеня 2013 г. № 11 (п. 17, 29, 33).

Закон Рэспублікі Беларусь ад 22 мая 2000 г. № 395-З «Аб сацыяльным абслугоўванні» (арт. 30), Пералік бясплатных і агульнадаступных сацыяльных паслуг дзяржаўных устаноў сацыяльнага абслугоўвання з нормамі і нарматывамі забяспечанасці грамадзян гэтымі паслугамі, зацверджаны пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 27.12.2012 № 1218 (п. 12),

Інструкцыя аб парадку і ўмовах аказання сацыяльных паслуг дзяржаўнымі ўстановамі сацыяльнага абслугоўвання, зацверджаная пастановай Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь ад 26 студзеня 2013 г. № 11 (п. 11-1).

Меры падтрымкі ў сферы аховы здароўя

Бясплатнае забеспячэнне лекавымі сродкамі, якія выдаюцца па рэцэптах урачоў у межах пераліку асноўных лекавых сродкаў у парадку, які вызначаецца Урадам Рэспублікі Беларусь.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 14.06.2007 № 239-З «Аб дзяржаўных сацыяльных ільготах, правах і гарантыях для асобных катэгорый грамадзян» (падп. 1.13 п. 1 арт. 10).

Бясплатнае выраб і рамонт зубных пратэзаў (за выключэннем пратэзаў з каштоўных металаў, металаакрылатаў, (металакампазітаў), металакерамікі і фарфору, а таксама нанясення ахоўна-дэкаратыўнага пакрыцця з нітрыд-тытана) дзіцяці-інваліду ў дзяржаўных арганізацыях аховы здароўя па месцы жыхарства.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 14.06.2007 № 239-З «Аб дзяржаўных сацыяльных ільготах, правах і гарантыях для асобных катэгорый грамадзян» (падп. 10.1 п. 10 арт. 12).

Забеспячэнне тэхнічнымі сродкамі сацыяльнай рэабілітацыі (бясплатна або на льготных умовах) у адпаведнасці з Дзяржаўным рэестрам (пералікам) тэхнічных сродкаў сацыяльнай рэабілітацыі ў парадку і на ўмовах, вызначаных Урадам Рэспублікі Беларусь.

Палажэнне аб парадку забеспячэння грамадзян тэхнічнымі сродкамі сацыяльнай рэабілітацыі органамі па працы, занятасці і сацыяльнай абароне, зацверджанае Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 11.12.2007 № 1722 «Аб Дзяржаўным рэестры (пераліку) тэхнічных сродкаў сацыяльнай рэабілітацыі і парадку забеспячэння імі асобных катэгорый грамадзян».

Першачарговае бясплатнае санаторна-курортнае лячэнне (пры наяўнасці медыцынскіх паказанняў і адсутнасці медыцынскіх процівазаказанняў) або аздараўленне (пры адсутнасці медыцынскіх процівазаказанняў).

Асоба, якая суправаджае дзіцяці-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў у санаторна-курортныя або аздараўленчыя арганізацыі, забяспечваецца пуцёўкамі на санаторна-курортнае лячэнне або аздараўленне бясплатна (без лячэння) пры ўмове, што неабходнасць у такім суправаджэнні пацвярджаецца заключэннем урачэбна-кансультацыйнай камісіі дзяржаўнай арганізацыі аховы здароўя.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 14.06.2007 № 239-З «Аб дзяржаўных сацыяльных ільготах, правах і гарантыях для асобных катэгорый грамадзян» (падп. 4.7 п. 4, п. 5 арт. 12).

Меры падтрымкі ў сферы адукацыі

З бацькоў, якія выхоўваюць дзяцей-інвалідаў, дзяцей, якія пакутуюць на анкалагічныя захворванні, хворых на туберкулёз, інфікаваных вірусам імунадэфіцыту чалавека, плата за харчаванне ў установах, якія забяспечваюць атрыманне дашкольнай адукацыі, не спаганяецца.

Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 29 лютага 2008 г. № 307 «Аб памеры і парадку спагнання платы за харчаванне дзяцей, якія атрымліваюць дашкольную адукацыю, спецыяльную адукацыю на ўзроўні дашкольнай адукацыі» (п. 4).

Бясплатным харчаваннем забяспечваюцца:

вучні ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі з ліку дзяцей-інвалідаў, якія навучаюцца ў пачатковых школах, базавых школах, сярэдніх школах, гімназіях, ліцэях, вучэбна-педагагічных комплексах (двухразовым або трохразовым харчаваннем у залежнасці ад працягласці знаходжання ва ўстанове адукацыі);

вучні ў спецыяльных агульнаадукацыйных школах (спецыяльных агульнаадукацыйных школах-інтэрнатах), дапаможных школах (дапаможных школах-інтэрнатах), цэнтрах карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі на перыяд навучання бясплатна забяспечваюцца гэтымі ўстановамі адукацыі харчаваннем (двухразовым, трохразовым або чатырохразовым харчаваннем у залежнасці ад працягласці знаходжання ва ўстанове адукацыі).

Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 21.02.2005 № 177 «Аб зацвярджэнні Палажэння аб арганізацыі харчавання вучняў, якія атрымліваюць агульную сярэднюю адукацыю, спецыяльную адукацыю на ўзроўні агульнай сярэдняй адукацыі» (п. 1).

Бясплатнае карыстанне падручнікамі і вучэбнымі дапаможнікамі устанаўліваецца для:

асоб з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця;

дзяцей-інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў, інвалідаў з дзяцінства;

асоб, якія асвойваюць змест адукацыйнай праграмы дашкольнай адукацыі і якія пакутуюць на анкалагічныя захворванні або хворых на туберкулёз;

навучэнцаў з сем'яў, у якіх адзін або абодва з бацькоў з'яўляюцца інвалідамі I або II групы.

Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб адукацыі (ч. другая арт. 39).

Дзеці-інваліды маюць пераважнае права на залічэнне ў сярэднія спецыяльныя ўстановы адукацыі пры аднолькавай агульнай суме балаў.

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 07.02.2006 № 80 «Аб правілах прыёму асоб для атрымання вышэйшай адукацыі I ступені і сярэдняй спецыяльнай адукацыі».

Не спаганяецца плата за прыём і афармленне дакументаў для ўдзелу ў цэнтралізаваным тэсціраванні з абітурыентаў, якія адносяцца да катэгорыі дзяцей-інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў.

Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 16.04.2008 № 565 «Аб спагнанні платы за прыём і афармленне дакументаў для ўдзелу абітурыентаў у цэнтралізаваным тэсціраванні і ўнясенні дапаўненняў і змен у некаторыя пастановы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь».

Права на атрыманне сацыяльнай стыпендыі ва ўстановах прафесійна-тэхнічнай, сярэдняй спецыяльнай або вышэйшай адукацыі у выпадку неатрымання навучальнай стыпендыі прадастаўлена асобам, якія маюць інваліднасць.

Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб адукацыі (арт. 42).

Кіраўнікі дзяржаўных устаноў адукацыі маюць права прадастаўляць у перыяд атрымання вышэйшай, сярэдняй спецыяльнай адукацыі зніжкі са сфарміраванага кошту навучання ў парадку і памерах, вызначаных Урадам Рэспублікі Беларусь, студэнтам і навучэнцам, якія з'яўляюцца дзецьмі-інвалідамі ва ўзросце да 18 гадоў

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 28.02.2006 № 126 «Аб некаторых пытаннях атрымання вышэйшай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі на платнай аснове»

(падп. 1.2 п. 1).

Ільготы па праездзе

Бясплатны праезд на ўсіх відах гарадскога і прыгараднага пасажырскага транспарту (акрамя таксі) незалежна ад месца жыхарства. Дадзеная льгота прадастаўляецца дзіцяці-інваліду ва ўзросце да 18 гадоў, а таксама асобе, якая суправаджае дзіцяці-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 14.06.2007 № 239-З«Аб дзяржаўных сацыяльных ільготах, правах і гарантыях для асобных катэгорый грамадзян» (п. 13 і 17 арт. 13, падп. 1.12, 1.17 п. 1 арт. 14).

Прававыя гарантыі ў сферы працоўных адносін

Працуючай маці (мачасе) або бацьку (айчыму), апекуну, папячыцелю, якія сумяшчаюць догляд за дзіцем-інвалідам з працай, прадастаўляецца адзін свабодны ад працы дзень і з аплатай у памеры сярэдняга заробку. Магчыма выбраць выкарыстанне дадатковага вольнага ад працы часу – замест вольнага дня на тыдзень работнік можа выбраць скарачэнне працоўнага дня (змены) на адну гадзіну.

Вольны дзень на тыдзень прадастаўляецца пры ўмове, калі работнік заняты на працы не менш за 5 дзён з працягласцю працоўнага часу на тыдзень на працягу 40 гадзін (пры нармальнай працягласці працоўнага часу) альбо менш за 40 гадзін (пры скарочанай працягласці працоўнага часу).

Даведачна.

Пры вызначэнні права работніка на вольны дзень на тыдзень працоўны тыдзень разглядаецца ў межах каляндарнага тыдня (з панядзелка па нядзелю ўключна), працоўны дзень – у межах сутак (ад 0 да 24 гадзін уключна), у тыднёвую працягласць працоўнага часу ўключаецца працягласць прадастаўленага ў гэты тыдзень вольнага дня на тыдзень.

Пры скарачэнні працягласці працы ў працоўныя дні ў адпаведнасці з артыкуламі 116, 117, 215 Працоўнага кодэкса Рэспублікі Беларусь вольны дзень на тыдзень прадастаўляецца.

У поўнай сям'і вольны дзень на тыдзень прадастаўляецца працуючаму бацьку пры ўмове, калі іншы бацька працуе або мае іншыя віды занятасці.

Працуючы бацька (айчым) дзіцяці-інваліда ў поўнай сям'і мае права на вольны дзень на тыдзень таксама ў выпадку, калі маці (мачаха) дзіцяці-інваліда знаходзіцца ў адпачынку па доглядзе за дзіцем да дасягнення ім узросту 3 гадоў або ажыццяўляе догляд за дзіцем-інвалідам з атрыманнем адпаведнай дапамогі па доглядзе.

Права на дадатковыя свабодныя дні можа выкарыстоўваць маці (мачаха) або бацька (айчым) альбо падзяліць указанымі асобамі паміж сабой па іх меркаванні. Напрыклад, свабодным ад працы днём у месяц можа скарыстацца ў адным месяцы маці (мачаха), у іншым – бацька (айчым), аналагічна і са свабодным ад працы днём у тыдзень.

Дадатковы свабодны ад працы дзень у тыдзень не прадастаўляецца ў той тыдзень, у які прадастаўляецца дадатковы свабодны ад працы дзень у месяц. Такім чынам, у адзін з тыдняў месяца можа быць прадастаўлены адзін свабодны ад працы дзень у месяц (з аплатай за кошт сродкаў дзяржаўнага сацыяльнага страхавання), у астатнія тыдні гэтага месяца можна скарыстацца свабоднымі ад працы днямі у тыдзень (з аплатай за кошт наймальніка) пры выкананні ўмоў занятасці.

Працоўны кодэкс Рэспублікі Беларусь (арт. 265).

Пастанова Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь ад 11.06.2014 № 34 «Аб парадку і ўмовах прадастаўлення дадатковых свабодных ад працы дзён».

Прыцягненне да начных, звышурочных работ, да работ у дзяржаўныя святы, святочныя і выхадныя дні і накіраванне ў камандзіроўку жанчын, якія маюць дзяцей-інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў, дазваляецца толькі з іх згоды.

Працоўны кодэкс Рэспублікі Беларусь (арт. 263).

Пры складанні графіка працоўных адпачынкаў наймальнік абавязаны запланаваць па жаданні маці (мачахі), бацькі (айчыма), якія маюць на выхаванні дзіця-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў, адпачынак у летні або іншы зручны для час. Таксама наймальнік абавязаны прадаставіць працоўны адпачынак (асноўны і дадатковы) за першы працоўны год да заканчэння шасці месяцаў працы, па жаданні маці (мачахі), бацькі (айчыма). Дадаткова наймальнік абавязаны па жаданні жанчыны, якая мае дзіця-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў, прадаставіць адпачынак без захавання заработнай платы працягласцю да 14 каляндарных дзён на працягу каляндарнага года.

Працоўны кодэкс Рэспублікі Беларусь (арт. 166, 168 і 189).

Забараняецца адмаўляць жанчыне ў заключэнні працоўнага дагавора і зніжаць ёй заработную плату па матывах, звязаных з наяўнасцю дзіцяці-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў.

Працоўны кодэкс Рэспублікі Беларусь ( арт. 268).

Скасаванне працоўнага дагавора па ініцыятыве наймальніка ў сувязі са скарачэннем колькасці або штата работнікаў (пункт 1 артыкула 42 Працоўнага кодэкса Рэспублікі Беларусь) і ў выпадку, прадугледжаным пунктам 5 артыкула 42 Працоўнага кодэкса Рэспублікі Беларусь (нез'яўленне на працу на працягу больш чатырох месяцаў запар з прычыны часовай непрацаздольнасці (не лічачы водпуску па цяжарнасці і родах), калі заканадаўствам не ўстаноўлены больш працяглы тэрмін захавання месца працы, пасады службоўца (прафесіі рабочага) пры пэўным захворванні), з адзінокім бацькам, які мае дзіцяці-інваліда ва ўзросце да 18 гадоў, не дапускаецца.

Меры падтрымкі ў сферы падаткаабкладання

Працуючым бацькам, якія выхоўваюць дзяцей-інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў, устаноўлены льготы па падаходным падатку – штомесячны стандартны падатковы вылік з 1 студзеня 2024 г. складае 97 руб. на кожнае дзіця, якое выхоўваецца ў такой сям'і, у тым ліку не з'яўляецца інвалідам (сем'ям з адным дзіцем – 51 рубель). Стандартны падатковы вылік прадастаўляецца абодвум бацькам, якія выхоўваюць дзіцяці-інваліда.

Падатковы кодэкс Рэспублікі Беларусь ( арт. 209, 340).

Для бацькоў – плацельшчыкаў адзінага падатку, якія выхоўваюць дзяцей-інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў, стаўкі адзінага падатку зніжаюцца на 20 працэнтаў.

Для працуючых дзяцей-інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў:

стандартны падатковы вылік складае з 01.01.2024 г. 246 руб. у месяц (для нельготных катэгорый – 174 руб. у месяц)

пры прыёме на працу не ўстанаўліваецца папярэдняе выпрабаванне;

для індывідуальных прадпрымальнікаў (іншых фізічных асоб) стаўкі адзінага падатку зніжаюцца на 20 працэнтаў.

Меры падтрымкі ў сферы жыллёвых адносін і па аплаце камунальных паслуг

Права на атрыманне жылога памяшкання сацыяльнага карыстання дзяржаўнага жыллёвага фонду маюць, якія стаяць на ўліку як тыя, што маюць патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў:

грамадзяне, якія маюць захворванні, і грамадзяне, у складзе сем'яў якіх ёсць дзеці, якія маюць захворванні, указаныя ў пераліку, які вызначаецца Міністэрствам аховы здароўя, пры наяўнасці якіх прызнаецца немагчымым сумеснае пражыванне з асобамі, якія пакутуюць імі, у адным пакоі або аднапакаёвай кватэры;

інваліды I і II групы.

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 16.12.2013 № 563 «Аб некаторых пытаннях прававога рэгулявання жыллёвых адносін» (п. 63 Палажэння аб уліку грамадзян, якія маюць патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў, і аб парадку прадастаўлення жылых памяшканняў дзяржаўнага жыллёвага фонду, зацверджанага гэтым Указам).

Права на сумеснае выкарыстанне льготнага крэдыту і аднаразовай субсідыі на будаўніцтва (рэканструкцыю) або набыццё жылых памяшканняў прадастаўлена малазабяспечаным, а таксама інваліды з дзяцінства I і II групы.

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 06.01.2012 № 13 «Аб некаторых пытаннях прадастаўлення грамадзянам дзяржаўнай падтрымкі пры будаўніцтве (рэканструкцыі) або набыцці жылых памяшканняў» (падп. 1.3).

Права на атрыманне субсідыі на аплату часткі працэнтаў за карыстанне крэдытам, выдадзеным на будаўніцтва (рэканструкцыю) жылога памяшкання у памеры стаўкі рэфінансавання Нацбанка, зменшанай на 2 працэнтныя пункты, але не больш за працэнтную стаўку па крэдыце, устаноўленую крэдытным дагаворам

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 04.07.2017 № 240 «Аб дзяржаўнай падтрымцы грамадзян пры будаўніцтве (рэканструкцыі) жылых памяшканняў» (абз. 2 падп. 1.2, абз. 5 падп. 1.8).

Права на атрыманне субсідыі на пагашэнне асноўнага доўгу па крэдыце, выдадзеным на будаўніцтва (рэканструкцыю) жылога памяшкання маюць, на дату падачы заявы аб прадастаўленні субсідыі на аплату часткі працэнтаў, пры нараджэнні (усынаўленні, удачарэнні) – 10 % ад сумы асноўнага доўгу па крэдыце, пры нараджэнні (усынаўленні, удачарэнні) – 20 % ад сумы асноўнага доўгу па крэдыце.

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 04.07.2017 № 240 «Аб дзяржаўнай падтрымцы грамадзян пры будаўніцтве (рэканструкцыі) жылых памяшканняў» (абз. 1, ч. другая падп. 1.10).

Плата за паслугі газазабеспячэння, забеспячэння звадкаваным вуглевадародным газам ад індывідуальных балонных установак сем'ямі, якія выхоўваюць дзіця-інваліда, ажыццяўляецца па субсідаваных тарыфах для насельніцтва без прымянення ўстаноўленага парадку спагнання дыферэнцыраванай платы.

Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 12.06.2014 № 571 (п. 10 Палажэння аб парадку разлікаў і ўнясення платы за жыллёва-камунальныя паслугі і платы за карыстанне жылымі памяшканнямі дзяржаўнага жыллёвага фонду, а таксама пакрыцця расходаў на электраэнергію, зацверджанага гэтай пастановай).

Іншыя льготы і гарантыі

З 05.06.2020 бацькам (усынавіцелям, удачарыцелям), апекунам (папячыцелям) дзяцей-інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў пакрываецца 50 працэнтаў мытных пошлін, падаткаў, якія падлягаюць выплаце пры ўвозе на тэрыторыю Рэспублікі Беларусь транспартных сродкаў для асабістага карыстання, за выключэннем водных і паветраных суднаў.

Пакрыццё ажыццяўляецца з рэспубліканскага бюджэту аднаразова на працягу года фізічным асобам, якія пастаянна пражываюць на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.

Даведка.

Разлік года пачынаецца з 00 гадзін 00 хвілін дня выпуску транспартнага сродку ў свабодны зварот з пакрыццём 50 працэнтаў мытных пошлін, падаткаў. Гэта значыць, калі транспартны сродак увезены з пакрыццём, напрыклад, 1 мая 2019 года, то наступны транспартны сродак з пакрыццём можна ўвезці праз год, пачынаючы з 2 мая 2020 года.

Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 10.04.2019 № 140 «Аб пакрыцці мытных пошлін, падаткаў».

Грамадзянам, якія маюць дзіця-інваліда, прадастаўляецца адтэрміноўка ад прызыву на тэрміновую ваенную службу, службу ў рэзерве.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 05.11.1992 №1914-XII «Аб воінскім абавязку і воінскай службе» (арт. 32).

 

 

* Паводле інфармацыі Камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта.