АБ ЗАБАРОНЕ сельскагаспадарчых палас і выпальвання сухой расліннасці

Россонская райінспекцыя па прыродных рэсурсах і ахове навакольнага асяроддзя нагадвае А ЗАБАРОНЕ сельскагаспадарчых палас і выпальвання сухой расліннасці.

У адпаведнасці з артыкулам 16.40 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях:

за незаконнае выпальванне сухой расліннасці, траў на корані, а таксама саломы і пажніўных рэшткаў на палях альбо непрыняцце мер па ліквідацыі палас вінаватыя асобы прыцягваюцца да адміністрацыйнай адказнасці у выглядзе штрафу ў памеры ад дзесяці да трыццаці базавых велічынь;

за развядзенне вогнішчаў у забароненых месцах, за выключэннем парушэнняў патрабаванняў пажарнай бяспекі, адказнасць за якія прадугледжана іншымі артыкуламі Асаблівай часткі названага Кодэкса, цягне накладанне штрафу ў памеры да дванаццаці базавых велічынь.

Акрамя таго, незаконнае выпальванне сухой расліннасці, траў на корані (акрамя газонаў, кветнікаў, лясной падсцілкі, жывога напольнага покрыва), а таксама саломы і пажніўных рэшткаў з'яўляецца прыкметай прычынення шкоды навакольнаму асяроддзю.

У адпаведнасці з Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 11 красавіка 2022 г. № 219 "Аб таксах для вызначэння памеру ўтрымання шкоды, прычыненай навакольнаму асяроддзю, і парадку яго разліку" памер шкоды, прычыненай навакольнаму асяроддзю пры незаконным выпальванні сухой расліннасці, траў на корані (акрамя газонаў, кветнікаў, лясной падсцілкі, жывога напольнага покрыва), а таксама саломы і пажніўных рэшткаў складае ад 1850 да 7400 рублёў за адзін гектар у залежнасці ад віду і катэгорыі земляў.

Статыстыка паказвае, што абсалютная большасць пажараў з-за палу сухой травы адбываецца па віне людзей і толькі 5 – 10 % узгаранняў у экасістэмах узнікаюць з-за метэаралагічных умоў.

Паколькі значная частка падпалаў сухой травы вясной вырабляецца з добрых намераў, мае сэнс згадаць і аб здавалася б карысці ад такіх падпалаў і супаставіць яе з прычыненай травянымі палами шкодай.

Асноўны довад прыхільнікаў выпальвання леташняй травы складаецца ў тым, што яно ўзбагачае яе попелам, у выніку чаго на выпаленых участках трава з'яўляецца хутчэй і расце лепш.

Спецыялісты запэўніваюць, што попел, які застаецца пасля спальвання травы, ніяк не ўплывае на паляпшэнне якасці глебы, бо губляюцца азотныя злучэнні (асноўная частка звязанага азоту, назапашанага ў расліннасці, вызваляецца ў атмасферу, становячыся недаступнай для пераважнай большасці раслін).

Змешчаныя ў попеле мінеральныя элементы пераходзяць у растваральную форму і лёгка сыходзяць з паверхневымі і грунтавымі водамі. Толькі нязначная іх частка засвойваецца раслінамі.

Пасля травянога пажару зноў прарастаюць толькі травы, якія размнажаюцца карэнішчамі, накшталт пырніка. Меданосныя кветкі, культурныя травы, прыдатныя для корму хатніх жывёл, у тым ліку нарыхтоўкі сена, размнажаюцца насеннем, а насенне пры выпальванні травы згарае.

Працэс гарэння суправаджаецца выкідам у атмасферу вуглякіслага газу, згарае кісларод. У агні згараюць рэшткі угнаенняў і ядахімікатаў, утвараючы лятучыя таксічныя арганічныя і неарганічныя злучэнні. Пры выпальванні травы ўздоўж аўтамабільных дарог адбываецца забруджванне паветра цяжкімі металамі.

У выніку выпальвання сухой травы збядняецца відавы склад лугавой расліннасці і жывёльнага свету. Усюды, дзе прайшлі палы, не будзе ўжо ранейшага разнатраўя, пустазелле «захопіць» вызваленую тэрыторыю.

У агні палёў гінуць бесхрыбетныя, насякомыя, жабы, яшчаркі і іншыя жывёлы. Выпальванне сухога травастою выклікае гібель кладак і месцаў гняздоўя такіх птушак, як крыжанка, чыбіс, трысцінны і звычайны акуліны, палявы, лясны і чубаты жаўрук, лугавы шчурок. Гняздавы перыяд гэтых птушак пачынаецца якраз у пачатку красавіка.

Расонская раённая інспекцыя прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя звяртаецца да жыхароў раёна з разуменнем і пачуццём грамадзянскага абавязку аднесціся да гэтай праблемы, не дапускаць сельскагаспадарчых палёў і выпальвання сухой расліннасці!