Аб недапушчэнні выпальвання сухой расліннасці

Увесну, калі сыходзіць снег і агаляецца глеба, а таксама позняй восенню, некаторыя з нас ладзяць пажары, спальваючы жухлую траву.

Людзі, якія заяўляюць, што спальванне мінулагодняй травы неабходна, памыляюцца самі і ўводзяць у зман іншых. Кожны акт падпалу – гэта злачынства супраць далікатнага свету прыроды. Галоўная небяспека заключаецца ў правакаванні лясных пажараў і разбурэнні біяцэнозу экасістэмы.

Аб недапушчэнні выпальвання сухой расліннасці

Увесну, калі сыходзіць снег і агаляецца глеба, а таксама позняй восенню, некаторыя з нас ладзяць пажары, спальваючы жухлую траву. Людзі, якія заяўляюць, што спальванне мінулагодняй травы неабходна, памыляюцца самі і ўводзяць у зман іншых. Кожны акт падпалу – гэта злачынства супраць далікатнага свету прыроды. Галоўная небяспека заключаецца ў правакаванні лясных пажараў і разбурэнні біяцэнозу экасістэмы.

ДЗЕСЯЦЬ АСНОЎНЫХ ПАМЫЛОК ПРА ТРАВЯНЫЯ ПАЖАРЫ:

 1. Траўяны пал спыніцца сам па сабе, ніякай пагрозы для прылеглых тэрыторый ён не ўяўляе.

 2. Траўяныя палы ніяк не адбіваюцца на здароўі людзей.

 3. Траўяныя палы стымулююць рост новай расліннасці.

 4. Звяры і птушкі паспеюць уцячы або адляцець з месца пажару.

 5. Неабходна вызваліць глебу ад лічынак шкодных насякомых і насення пустазелля-шкоднікаў.

 6. Траўяны пал – эфектыўная прафілактыка супраць успышак кляшчовага энцэфаліту, бо кляшчы гінуць у агні.

 7. Яшчэ нічога не вырасла, нічога ў траве не відаць.

 8. Трава хутка згарыць, а глеба не будзе закранута.

 9. Лічыцца, што гэта спосаб «прагрэць» глебу, унесці ў глебу угнаенні ў выглядзе попелу, у выніку чаго на выпаленых участках трава з'яўляецца хутчэй і лепш расце.

10. Траўяны пажар не мае доўгатэрміновых наступстваў: сёння згарэла – заўтра ўжо пачне расці, хутка і эфектыўна.

ЧАМУ НЕЛЬГА СПАЛЬВАЦЬ ТРАВУ І ДА ЧАГО ГЭТА ПРЫВОДЗІЦЬ:

 1. Травяныя пажары прыводзяць да прыкметнага зніжэння ўрадлівасці глебы. Спальванне арганічнага рэчыва – гэта галоўны фактар зніжэння глебавай урадлівасці. Ад спальвання сухой травы абеднее глеба, мінеральныя рэчывы, якія змяшчаюцца ў попеле, даволі лёгка сыходзяць з паверхневымі і грунтавымі водамі і толькі нязначная іх частка засвойваецца раслінамі.

 2. Пажары – адзін з галоўных крыніц выкідаў вуглякіслага газу ў атмасферу, звязаных з гаспадарчай дзейнасцю чалавека. Пры занадта частых пажарах згарае не толькі сухая трава, але і назапашаная ў глебе мёртвая органіка, і адпаведна павялічваюцца выкіды вуглякіслага газу. А значыць – узмацняецца так званы «парніковы эфект», які прыводзіць да неспрыяльных змяненняў і ваганняў клімату.

 3. У выніку выпальвання сухой травы абеднее відавы склад лугавой расліннасці і жывёльнага свету. Усюды, дзе прайшлі палы, не будзе ўжо ранейшага разнатраўя, пустазелле захопіць вызваленую тэрыторыю.

4. Гінуць шматлікія насякомыя, іх лічынкі, лялячкі. У агні гараць усе жывыя істоты – багоўкі, жужаліцы, дажджавыя чарвякі і іншыя, якія знішчаюць розных шкоднікаў саду і агарода, і ўдзельнічаюць у працэсе ўтварэння глебы. Для дажджавых чарвякоў лішняй сухой травы не бывае, яны дружна і хутка яе перапрацоўваюць, ператвараючы ў найкаштоўнейшае угнаенне, уносячы яго ў глыбіню глебы да каранёў раслін, і адначасова робяць глебу друзлай, жывой. Сухая леташняя трава – не смецце, а бясцэннае харчаванне, жылы дом, прытулак, умовы для жыцця, створаныя самой прыродай.

5. Выпальванне сухога травастою выклікае гібель кладак і месцаў гняздоўяў такіх птушак як кряква, чырок-чарот, чыбіс, травнік, бекас, камышовая і звычайная акушэркі, палявы, лясны і чубаты жаўрукі, лугавы конь. Гняздовы перыяд гэтых птушак пачынаецца ў пачатку красавіка. З выпаленых месцаў птушкі сыходзяць, а значыць сыходзяць і ад нас.

6. Пры моцным травяным пажары гінуць практычна ўсе жывёлы, якія жывуць у сухой траве або на паверхні глебы (зайцы, вожыкі, земнаводныя). Хтосьці згарае, хтосьці задыхаецца ў дыме. На пажарышчах вельмі часта знаходзяцца згарэлыя птушыныя гнёзды са слядамі яек, абгарэлыя смаўжы, грызуны, дробныя млекакормячыя.

7. Пры вясновым выпале пашкоджваюцца дрэвы, асабліва іх каранёвая шыйка – вельмі ўразлівае месца прама над зямлёй. Не кажучы ўжо пра тое, што дрэвы могуць проста згарэць, абгарэць ад моцнай тэмпературы апухлыя вясной пупышкі, што вельмі шкодзіць дрэву, нават калі яно выжыве.

8. Дым ад спальвання травы рэзкі, цёмны, густы. Алергікі яго не пераносяць. Пры спальванні травы ў горадзе, уздоўж аўтамабільных дарог у паветра трапляюць і солі цяжкіх металаў, якія аселі на лісці, траве – такі дым проста атрутны. Часта ў сухой траве хаваецца смецце, у тым ліку і небяспечнае для спальвання – пластыкавыя бутэлькі і г. п. На забруджаных радыенуклідамі тэрыторыях у паветра з агнём і дымам трапляюць радыеактыўныя рэчывы, якія ветрам пераносяцца на значныя адлегласці. У сельскай мясцовасці ў агні згараюць рэшткі угнаенняў і ядахімікатаў, утвараючы лятучыя таксічныя арганічныя і неарганічныя злучэнні.

9. Правядзенне выпалаў часта прыводзіць да ўзгарання тарфянікаў і лясных насаджэнняў. Штогод 10-12% лясных пажараў у рэспубліцы узнікае па прычыне правядзення вясновых выпалаў.

 Калі вы заўважылі пажар – не праходзьце міма. Траву, якая пачынае гарэць, вы зможаце патушыць самастойна. Адчуўшы пах дыму, падыдзіце бліжэй і вызначце, што гарыць. Залівайце агонь вадой з бліжэйшага вадаёма, засыпце зямлёй.

Патушыўшы пажар, не сыходзьце да таго часу, пакуль не пераканаецеся, што агонь не разгарыцца зноў. Пры немагчымасці патушыць пажар сваімі сіламі, адыходзьце ў бяспечнае месца і тэрмінова апавясціце падраздзяленні МНС або службовых асоб дзяржаўнай лясной аховы.

АДКАЗНАСЦЬ ЗА ВЫЖЫГАННЕ СУХОЙ РАСЛІННАСЦІ

 У адпаведнасці з артыкулам 16.40 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях:

• незаконнае выжыганне сухой расліннасці, травы на корані, а таксама сцярні і пажніўных рэшткаў на палях альбо непрыняцце мер па ліквідацыі выпалаў на зямельных участках вінаватыя асобы прыцягваюцца да адміністрацыйнай адказнасці ў выглядзе штрафу ў памеры ад дзесяці да трыццаці базавых велічынь;

У адпаведнасці з артыкулам 16.41 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях:

• за развядзенне вогнішчаў у забароненых месцах прадугледжана накладанне штрафу ў памеры да дванаццаці базавых велічынь.

ПАМЯТАЙЦЕ: КОЖНЫ АКТ ПАДПАЛУ – ГЭТА ЗЛАЧЫНСТВА СУПРАЦЬ ПРЫРОДЗЫ.

Галерэя выяў