Аб кантролі працы паліўнай сістэмы асабістага аўтамабіля
На цяперашні час больш за 40 % забруджвальных рэчываў, якія паступаюць у атмасфернае паветра ў Віцебскай вобласці, прыпадае на долю аўтатранспарту.
Выкіды ад аўтатранспарту — гэта набор таксічных элементаў, якія ўтвараюцца з выхлапаў рухавіка, прадуктаў зносу механічных частак, пакрышак, дарожнага пакрыцця.
Падлічана, што ў год адным аўтамабілем спальваецца больш за 2 тонны паліва і спажываецца каля 30 тон паветра. Пры гэтым у атмасферу выкідваецца каля 700 кг угарнага газу (СО), 400 кг дыяксіду азоту, 230 кг вуглевадародаў і іншых забруджвальных рэчываў, у тым ліку з'яўляюцца канцэрагенамі, агульная колькасць якіх перавышае 200 найменняў.
Хімічныя злучэнні ў складзе выхлапных газаў неспрыяльна ўплываюць на дыхальную і сардэчна-сасудзістую сістэмы чалавека, выклікаюць аслабленне імунітэту, што прыводзіць да абвастрэння хранічных захворванняў.
І гэта пры нарматыўнай працы рухавікоў унутранага згарання.
Нармальныя выхлапныя газы практычна бясколерныя: менавіта таму шлейф ззаду большасці машын практычна незаўважны. Калі машына «задыміла» — гэта відавочны прыкмета не нармальнай працы рухавіка, «сэрца» аўтамабіля.
Без спецыяльнай лабараторыі склад выхлапных газаў вызначыць складана. А вось убачыць іх колер можа кожны. Менавіта каляровая афарбоўка выхлапу можа расказаць пра многае і стаць падставай для больш дбайнай дыягностыкі. Часцей за ўсё трывогу выклікаюць белы (трапленне ў цыліндры астуджальнай вадкасці), чорны (наяўнасць у адпрацаваных газах незгарэлага паліва) або сіні (трапленне алею ў камеру згарання) дым, які валіць з выхлапной трубы.
Незалежна ад колеру і інтэнсіўнасці дыму, дадзены сімптом ні ў якім разе нельга пакідаць без увагі. Няспраўнасці ў сістэме астуджэння або змазкі могуць скончыцца складаным і дарагім капітальным рамонтам рухавіка.
Разумеючы, што ў сучасных умовах цалкам адмовірыцца ад аўтамабіляў проста немагчыма, кожны грамадзянін нашай краіны павінен разумець, што кантралюючы якасць выхлапных газаў асабістага аўтамабіля, можа значна паўплываць на якасць атмасфернага паветра ў сваім рэгіёне, паветра, якім дыхаем кожны дзень.