Вясеннія выпалы наносяць велізарную шкоду нашай прыродзе!

Увесну, як толькі сышоў снег і выявілася леташняя трава, многія бяруцца за запалкі: трэба спаліць жухлую расліннасць. На жаль, такія гарэ-садаводы памыляюцца і самі, і ўводзяць у зман іншых. Наносячы пры гэтым велізарную шкоду прыродзе, парушаючы яе біяцэноз і знішчаючы насякомых, птушак і жывёл.

Пры падпале травы гіне ўся карысная мікрафлора глебы, у тым ліку і тая, якая дапамагае культурам супрацьстаяць хваробам. На аднаўленне ж сыдзе нямала часу, такога каштоўнага для нас увесну, калі расліны набіраюць сілу. Гінуць многія насякомыя, іх лічынкі, лялячкі. У агні гараць багоўкі, жужаліцы, дажджавыя чарвякі і іншыя, якія знішчаюць розных шкоднікаў саду і агарода і ўдзельнічаюць у працэсе ўтварэння глебы.

У агні лёгка могуць загінуць ці пацярпець нават звяры: асабліва нованароджаныя зайчаняты, вожыкі, жабы, лягушкі. Нехта згарае, а нехта задыхаецца ў дыме. Выпальваючы (як нам здаецца, непатрэбную) траву і расліннасць, мы самі змяняем травазмену, прыкметна збядняючы яе. Пасля выпальванняў выжывае і першай пускаецца ў рост, заглушаючы аслабленую і амаль загубленую карысную флору, самая грубая, непераборлівая трава і пустазелле. Усюды, дзе прайшлі выпальванні, не будзе ўжо ранейшага разнатраўя, бо больш вынослівыя пустазелле хутка захопяць выпаленую тэрыторыю.

Акрамя велізарнай шкоды біялагічнай разнастайнасці, пажары павялічваюць выкіды ў атмасферу і вуглякіслага газу. Бо згарае не толькі сухая трава, але і назапашаная ў глебе мёртвая органіка, адпаведна павялічваюцца выкіды вуглякіслага газу, а значыць, пагаршаецца так званы парніковы эфект, які прыводзіць да неспрыяльных змяненняў і больш рэзкіх ваганняў клімату.

Травяныя выпальванні — адны з галоўных крыніц пажараў у лясах і на тарфяніках.

Нават слабы і беглы агонь губіць маладыя пасадкі, якія ствараюцца для абароны палёў ад высушвання, берагоў ад эрозіі, дарог ад снежных і пыльных наносаў. На месцы падпалу нармальнае жыццё раслін і насякомых аднаўляецца (у лепшым выпадку) толькі праз 5–6 гадоў, а то і ніколі.

Не варта забываць пра тое, што выпальванне травы вядзе да ўзгаранняў жылых дамоў, гаспадарчых пабудоў і нават становіцца прычынай гібелі людзей.