Інфармацыйны матэрыял да Адзінага дня здароўя 18 студзеня 2024 г. - Дня прафілактыкі грыпу і ОРЗ.
У Віцебскай вобласці працягваецца эпідэмічны сезон захворвання на грып і ВРВІ, характэрны для гэтага часу года.
Узбуджальнікі грыпу і ВРВІ перадаюцца ад чалавека да чалавека паветрана-кропельным шляхам і дастаткова заразныя.
Пры ВРВІ – вострых рэспіраторных вірусных інфекцыях негрыпознай этыялогіі захворванне развіваецца паступова, часцей за ўсё пачынаецца з стомленасці і насмарку, сухога кашлю, які затым пераходзіць у мокры.
Грып — гэта інфекцыйнае захворванне, захварэць якім можа любы чалавек. Узбуджальнікам грыпу з'яўляецца вірус, які ад інфікаваных людзей трапляе ў насаглотку навакольных.
Пры грыпе абвастраюцца наяўныя хранічныя захворванні, акрамя гэтага, грып мае шырокі спіс магчымых ускладненняў:
Лёгачныя ўскладненні (пнеўманія, бранхіт). Менавіта пнеўманія з'яўляецца прычынай большасці смяротных выпадкаў ад грыпу.
Ускладненні з боку верхніх дыхальных шляхоў і ЛОР-органаў (вотыт, сінусіт, рыніт, трахеіт).Ускладненні з боку сардэчна-сасудзістай сістэмы (міякардыт, перыкардыт).Ускладненні з боку нервовай сістэмы (менінгіт, менінгаэнцэфаліт, энцэфаліт, неўралгіі, полірадзікуланэўрыты).
Каб пазбегнуць магчымых ускладненняў, важна своечасова праводзіць прафілактыку грыпу і правільна лячыць само захворванне.
Звычайна грып пачынаецца раптоўна. Узбуджальнікі грыпу, вірусы тыпаў А і В, адрозніваюцца агрэсіўнасцю і выключна высокай хуткасцю размнажэння, таму за лічаныя гадзіны пасля заражэння вірус прыводзіць да глыбокіх паражэнняў слізістай абалонкі дыхальных шляхоў, адкрываючы магчымасці для пранікнення ў яе бактэрый.
Сярод сімптомаў грыпу — жар, тэмпература 37,5–39 °С, галаўны боль, боль у цягліцах, суставах, дрыжыкі, стомленасць, кашаль, насмарк або заложенность носа, боль і першение ў горле.
Грып можна пераблытаць з іншымі захворваннямі, таму дакладны дыягназ павінен паставіць лекар, ён жа вызначае тактыку лячэння.
Самаму пацыенту пры першых сімптомах рэкамендуецца заставацца дома, каб не толькі не заразіць навакольных, але і своечасова заняцца лячэннем, для чаго неабходна неадкладна звярнуцца да ўрача. Для папярэджання далейшага распаўсюджвання інфекцыі хворага трэба ізаляваць ад здаровых асоб, пажадана вылучыць асобны пакой. Пры кашлі і чханні хворы павінен прыкрываць рот і нос хусткай або сурвэткай.
Памяшканне, дзе знаходзіцца хворы, неабходна рэгулярна праветрываць і як мага часцей праводзіць там вільготную уборку, пажадана з прымяненнем дэзінфікуючых сродкаў, якія дзейнічаюць на вірусы.
Сувязь з хворым на грып варта абмежаваць, а пры сыходзе за ім выкарыстоўваць медыцынскую маску або марлевую павязку.
Як абараніць сябе ад грыпу?
Згодна з пазіцыяй Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, найбольш эфектыўным сродкам супраць грыпу з'яўляецца вакцынацыя, бо менавіта вакцына забяспечвае абарону ад тых відаў віруса грыпу, якія з'яўляюцца найбольш актуальнымі ў дадзеным эпідэміялагічным сезоне і ўваходзяць у яе склад.
Увядзенне ў арганізм вакцыны не можа выклікаць захворванне, але шляхам выпрацоўкі ахоўных антыцелаў стымулюе імунную сістэму для барацьбы з інфекцыяй. Эфектыўнасць вакцыны ад грыпу непараўнальна вышэйшая за ўсе неспецыфічныя медыцынскія прэпараты, якія можна прымаць на працягу зімовых месяцаў, напрыклад імунамадулятары, вітаміны, гомеапатычныя сродкі, сродкі «народнай медыцыны» і так далей.
Вакцынацыя рэкамендуецца ўсім групам насельніцтва, але асабліва паказана дзецям пачынаючы з 6 месяцаў, людзям, якія пакутуюць хранічнымі захворваннямі, цяжарным жанчынам, асобам старэйшыя за 65 гадоў.
Супрацьпаказанняў да вакцынацыі ад грыпу няшмат. Прышчэпку супраць грыпу нельга рабіць пры вострых ліхаманкавых станах, у перыяд абвастрэння хранічных захворванняў, пры павышанай адчувальнасці арганізма да яечнага бялку (калі ён уваходзіць у склад вакцыны).
Зрабіўшы прышчэпку ад грыпу, вы абараняеце свой арганізм ад атакі найбольш небяспечных вірусаў — вірусаў грыпу, але застаецца яшчэ больш за 200 відаў вірусаў, якія менш небяспечныя для чалавека, але таксама могуць стаць прычынай захворвання ВРВІ. Таму ў перыяд эпідэмічнага ўздыму захворвання на ВРВІ і грып рэкамендуецца прымаць меры неспецыфічнай прафілактыкі.
Меры неспецыфічнай прафілактыкі.
1. Пазбягайце наведвання шматлюдных месцаў, кампаній сяброў або знаёмых, паколькі там могуць быць хворыя на грып. Выключыце забаўляльныя мерапрыемствы.
2. У месцах масавага збору людзей і пры блізкім кантакце з імі, напрыклад, на лекцыях у аўдыторыі, на занятках у вучэбным класе, у бібліятэцы, пры знаходжанні ў грамадскім транспарце або ў краме, носіце маску, якая абараняе нос і рот.
3. Часцей мыйце рукі з мылам. Старайцеся не дакранацца рукамі да свайго носа, рота, вачэй.
4. Не карыстайцеся чужымі прадметамі асабістай гігіены (ручніком, насовай хусткай), чужым мабільным тэлефонам — на іх могуць быць вірусы грыпу.
5. Праветрывайце свае жылыя і вучэбныя памяшканні. Праводзіце ў іх вільготную ўборку з выкарыстаннем бытавых мыйных сродкаў.
6. Выконвайце рэжым дня, рэжым працы і адпачынку, уключыце ў свой рацыён агародніну, садавіну, сокі, ужывайце дастатковую колькасць вадкасці. Старайцеся штодня гуляці на свежым паветры.
7. Пры з'яўленні сімптомаў грыпападобнага захворвання (павышэнне тэмпературы цела, галаўны боль, боль у горле, насмарк, кашаль, ваніты, вадкі крэсла) не хадзіце на працу (заняткі), заставайцеся дома, неадкладна выклікайце ўрача.
8. Выконвайце «Рэспіраторны этыкет».
«Рэспіраторны этыкет».
Вірусы грыпу распаўсюджваюцца, галоўным чынам, ад чалавека да чалавека праз удыханне найдрабнейшых кропелек, якія ўтвараюцца пры кашлі і чханні. Пры кашлі і чханні рэкамендуецца прыкрываць нос і рот аднаразовай хусткай і выкідваць яе ў урну пасля выкарыстання, а таксама мыць рукі.
Для выканання «рэспіраторнага этыкету» дзеці і персанал павінны быць забяспечаны аднаразовымі хусткамі і праінструктаваны аб важнасці «рэспіраторнага этыкету», уключаючы непажаданасць дакранання да твару рукамі. Пры адсутнасці насовай хусткі эпідэміёлагі рэкамендуюць чхаць або кашляць у згін локця, абмяжоўваючы рукавом прастору распаўсюджвання вірусаў і захоўваючы ў чысціні ўласныя рукі.
Загадчык аддзела эпідэміялогіі
ДНУ «Віцебскі абласны цэнтр гігіены,
эпідэміялогіі і грамадскага здароўя»
С.А. Конышаў