Россонскі раён размешчаны на паўночным захадзе Віцебскай вобласці. Утвораны 17 ліпеня 1924 года. Яго плошча складае 1,9 тысячы квадратных кіламетраў. 60 працэнтаў тэрыторыі займаюць лясы, 20 – сельскагаспадарчыя ўгоддзі. Глебы дзярнова-падзолістыя (80,3%), дзярнова-балотныя (29,1%). У раёне 192 вялікіх і малых азёр (27 рыбапрамысловых). Найбольшыя з іх Няшчэрда, Усвеча, Валабо, Белае, Сіньша, Шэвіна. Найбуйнейшая рака – Дрыса з прытокамі Свольна, Нішча, Няшчэрда. Карысныя выкапні – торф, пясок, пясчана-жвіровы матэрыял, гліна і суглінкі. Клімат умераны. Сярэдняя тэмпература студзеня – 7,8, ліпеня +17,7 градуса, ападкаў – 578 мм. за год, вегетацыйны перыяд – 183 дні.

Па лесарасцінным раянаванні тэрыторыя раёна адносіцца да Полацкага комплексу лясных масіваў Заходне-Дзвінскага лесарасціннага раёна падзоны шыракалісцева-елавых ,дубова-цёмнахвойных) лясоў.

Клімат раёна размяшчэння раёна ўмерана- цёплы, вільготны і характарызуецца наступнымі лічбамі:

  • сярэднегадавая тэмпература (у градусах па Цэльсіі) +6,1, абсалютная максімальная ад +36 да –40;
  • колькасць ападкаў у год 583 міліметра;
  • працягласць вегетацыйнага перыяду 183 дні;
  • апошнія замаразкі вясной 6 -13 мая;
  • першыя замаразкі восенню 27-30 верасня;
  • сярэдняя дата замярзання рэк 5-16 снежня, а пачатку паводкі 3-5 красавіка;
  • снежны полаг з'яўляецца 9-12 снежня, і сыходзіць у лесе да 5-9 красавіка, глыбіня прамярзання глебы складае 50-55 сантыметраў;
  • адносная вільготнасць паветра 69%.

У цэлым клімат раёна цалкам спрыяльны для паспяховага вырошчвання наступных драўняных парод: хвоя, елка, бяроза, асіна, вольха чорная да вольха шэрая. Тэрыторыя раёна размешчана ў паўночнай частцы Полацкай нізіны. Рэльеф раёна носіць адносна свежы адбітак дзейнасці Валдайскага (Вюрмскага) ледавіка. Вышыня над узроўнем мора 130-150 м, на поўнач яна павышаецца да 160-190 м. Найвышэйшыя кропкі знаходзяцца на захад ад в.Роўнае Поле (169 м) каля в.Нізінкі (193 м) і в.Шнітоўка (200 м).

Мазаічнасць рэльефу абумоўлівае разнастайнасць глебавых разнавіднасцей і, як следства, рэзкую змену растучых парод і тыпаў лесу на адносна невялікіх тэрыторыях. Асноўнымі тыпамі глебаў з'яўляюцца дзярнова-падзолістыя, якія развіваюцца на марэнных або азёрна-ледніковых глінах і суглінках, а таксама тарфяна- балотныя глебы верхавога тыпу, якія ўтвараюць значныя масівы. Балотныя глебы нізіннага тыпу сустракаюцца паўсюдна, але невялікімі ўчасткамі.

Дзярнова-падзолістыя глебы маюць рознае ўвільгатненне - ад свежых пясчаных, занятых хваёўнікамі імшыстымі і верасковымі, да вільготных у сырых, занятых чарнічнымі і даўгамошнікавымі тыпамі лесу. Сярод іх уключаны супесчаныя і сугліністыя глебы, занятыя ельнікамі і бярозавымі гаямі.

Дадзеныя прыродныя ўмовы дзякуючы спалучэнню разнастайнага рэльефу, лясных масіваў і паўсюднага распаўсюджвання азёр, з аднаго боку, забяспечваюць высокую рэкрэацыйную прывабнасць, з другога боку, ускладняюць сельскагаспадарчае выкарыстанне.

Раён мае мінеральна-сыравінныя, зямельныя, лясныя і водныя рэсурсы.

Россонскі раён уваходзіць у склад Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь, мяжуе з Полацкім, Верхнядзвінскім раёнамі, Себежскім і Невельскім раёнамі Пскоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі.