Сацыяльная накіраванасць нашай дзяржавы замацавана ў Канстытуцыі. На сучасным этапе сацыяльная палітыка мае шэраг асаблівасцей, якія абумоўлены:

• пераходным перыядам краіны;
• наяўнасцю цяжкасцей у эканоміцы, што зніжае магчымасці рэалізацыі сацыяльнай палітыкі;
• змяненнем дэмаграфічнай сітуацыі.

З улікам гэтых абставін былі ажыццёўлены на ўзроўні дзяржавы змяненні ў сацыяльнай палітыцы. Яны выразіліся ва ўпарадкаванні сацыяльных ільгот і ўзмацненні адраснай сацыяльнай дапамогі. Сацыяльная палітыка звязана перш за ўсё з рэалізацыяй функцый сацыяльнай абароны. Яна выяўляецца ў дапамозе самотным грамадзянам пажылога ўзросту, якая ажыццяўляецца тэрытарыяльнымі цэнтрамі абслугоўвання насельніцтва:

• Стварэнне сеткі інтэрнатаў для састарэлых і інвалідаў
• Падтрымка ветэранаў вайны і працы.
• Падтрымка інвалідаў.
• Палітыка ў сферы занятасці насельніцтва.
• Развіццё пенсійнай сістэмы.

У нашай краіне рэалізуецца і функцыя сацыяльнага развіцця, якое знаходзіць сваё выяўленне ў удасканаленні аховы здароўя, дашкольных устаноў, сістэме адукацыі, культуры, навукі, спорту.